4 راه برای بهبود مهارت‌ تربیت فرزند

چیزی به عنوان پدر و مادر کامل وجود ندارد. در حقیقت تربیت کودک سخت است. برای اینکه حتی پدر و مادری شایسته باشید، تلاش زیادی لازم است.

عالی بود اگر دقیقا می‌دانستیم باید چه کاری بکنیم و چگونه می‌توانیم آن را با بچه‌هایمان انجام دهیم. اما همه بچه‌ها یکسان نیستند و با یک کتابچه راهنمای تولد به دنیا نمی‌آیند که دستورالعمل‌هایی را در مورد نحوه تربیت درست آنها ارائه می‌دهد. با این حال، ما تحقیقاتی در زمینه والدین و روانشناسی داریم که می‌تواند کمک کند و ما را در مسیر درستی قرار دهد.

در زیر چهار نکته در مورد چگونگی بهبود مهارت‌های تربیت فرزند را بررسی می‌کنیم. این نکات بر پایه تحقیقات استوار هستند. اولین قدم برای پدر و مادر عالی بودن، دانستن چگونگی آن است. دشوار است پدر و مادر خوبی باشید بدون اینکه قبل از هر چیز از چگونگی و چرایی آن بدانید.

عشق دادن بدون قید و شرط را تمرین کنید

به نظر می‌رسد همه ما تصور می‌کنیم به عنوان پدر و مادر به فرزندانمان بدون قید و شرط عشق می‌ورزیم و آنها را دوست داریم. با این حال، ممکن است رفتارها یا کلماتی داشته باشیم که توانایی ما را در احساس دوست داشتن بی قید و شرط فرزندانمان تضعیف کند.

به عنوان مثال، گفتن جملاتی از قبیل :«می‌رم مامان یکی دیگه می‌شم» یا «می‌گم خانوم فلانی بیاد مامانت بشه» در مواقعی که خطایی از فرزندان‌تان سر زده، تمرین عشق بی قید و شرط نیست. پیامی که برای کودک ارسال می‌شود این است که اگر آنها رفتار ناخوشایندی داشته باشند، در معرض خطر از دست دادن شما به عنوان یک مادر هستند.

اگر تاکنون این اظهارات را بیان کرده‌اید، به این معنی نیست که شما والدین وحشتناکی هستید. با این حال، اگر می‌خواهیم کودکمان بدون هیچ قید و شرطی دوست داشته شود، پس باید دیگر از گفتن حرف‌هایی که باعث می‌شود کودک بخاطر رفتارهایش احساس کند ممکن است والدین‌اش را از دست بدهد، دست بکشیم.

برای درک بهتر این نوع تهدیدهای والدین و تاثیرات آن روی کودک می‌توان به مقایسه این فرآیند با تهدید به طلاق پرداخت. اگر تا به حال ازدواج کرده‌اید، یا در خانه‌ای با والدین متاهل زندگی می‌کردید، پس می‌دانید وقتی یک نفر تهدید به طلاق می‌کند، این مسئله تا اعماق قلب را می‌سوزاند.

تهدید به طلاق به رابطه آسیب می رساند، زیرا اعتماد از بین می رود. شریک زندگی شما احساس می کند رابطه او ممکن است برای همیشه نباشد و حتی ممکن است رابطه را به پایان برساند زیرا همسرش تهدید به طلاق می‌کند. حتی اگر شخصی که تهدید می‌کند به معنای واقعی کلمه به آن اعتقادی ندارد و همسر خود را دوست دارد. کلمات گاهی قدرت تخریب هر چیز را دارند.

بچه‌ها نمی‌دانند ما آنها را بی‌قید و شرط دوست داریم. آنها در حال یادگیری هستند و ما باید این کار را به آنها بیاموزیم. پاسخ والدین در شرایطی که از فرزندشان خطایی سر زده است بهتر است اینگونه باشد:«من الان رفتار تو را دوست ندارم، اما همیشه تو را دوستت خواهم داشت».

یافته‌های مطالعات اخیر نشان داد که کودکان هنگامی که عشق بی‌قید و شرط در کودکی را تجربه می‌کنند،  از نظر احساسی و فیزیکی بالغان سالم‌تری می‌شوند. بلعکس هنگامی که کودکان در روابط والد و فرزند خود در معرض عشق مشروط قرار می‌گیرند، سطح اضطراب در این کودکان بالاتر است که به نوبه خود بر سلامتی طولانی مدت آنها مانند سلامت قلب تأثیر منفی می‌گذارد.

پیوندی ایجاد کنید که ساختن خاطرات در آن یک عمر به طول بی‌انجامد

برای ایجاد پیوند قوی باید وقت خود را با بچه‌های خود بگذرانید. کیفیت زمانی که می‌گذارید مهم است، اما تعدد آن هم اهمیت دارد.

بچه‎‌ها دوست دارند کنار پدر و مادرشان باشند. به عنوان یک خانواده با هم وقت بگذرانید. به عنوان مثال، مهم این است که حداقل چند شب در هفته شام را در آشپزخانه یا میز غذاخوری بخورید. این قانون را تنظیم کنید که هیچ تکنولوژی در آن زمان مجاز نباشد، تا بتوانید با هم صحبت و وقت بگذارید.

قبل از اینکه حتی متوجه بشوید، فرزندتان بزرگ شده و از خانه شما خارج خواهد شد. قبل از اینکه کودک شما در بزرگسالی از خانه شما خارج شود، وقت خود را برای گذراندن اوقات صرف غذا ، گفتگو و شناخت واقعی فرزندتان اختصاص دهید.

کتاب Barking Up the Wrong Tree به تحقیق در مورد چگونگی ایجاد خاطرات خوش برای یک عمر پرداخته است. برخی از موارد کشف شده در این تحقیق شامل موارد زیر است:

• خاطرات زمانی ساخته می‌شوند که حواس و احساسات ما بالا می‌رود و یا به اوج خود می‌رسد.
• زمانی که تلفن همراه خود را بیرون می‌آورید، به این معنی است که در حال احساس یک تجربه عالی هستید و می‌خواهید آن را به خاطر بسپارید.
• جشن گرفتن برای نقاط عطف زندگی و لحظات قابل ستایش (فارغ التحصیلی، برنده شدن ها و غیره) به ایجاد خاطرات ماندگار کمک می‌کند.
• بحث کردن با هم به ایجاد پیوند کمک می‌کند. اگر شما در روابط خود با اختلاف روبرو شده‌اید و در نهایت در روند کار بهبود ایجاد شده، در واقع پیوند شکل گرفته است. هنگامی که به عنوان یک خانواده با هم بحث می‌کنید، اگر با هم بر این چالش غلبه کردید، در واقع باید موفقیت را در پایان جشن بگیرید.

برای ساختن خاطرات برای فرزندان خود وقت بگذارید. آنها فقط یک بار کوچک هستند. به تعطیلات بروید، با هم به بالای کوه بروید، قایق سواری کنید، کمپ بزنید یا اسکیت روی یخ را به آنها بیاموزید.

هر کار  انجام دهید که به ایجاد خاطرات، پیوندها و تجربیاتی که یک عمر در حافظه آنها خواهد ماند کمک خواهد کرد. این خاطرات همان چیزی است که آنها را با شادی در قلبشان به پیری می‌رساند.

فریاد زدن را متوقف کنید

فریاد زدن سر بچه‌ها راه خوبی برای تربیت فرزند نیست. با این حال، هنوز هم به طور مرتب در بیشتر خانه‌ها اتفاق می‌افتد.

داد زدن باعث اضطراب فرزندان ما می‎‌شود. همچنین از نظر عاطفی و روانی بر روی آنها تأثیر منفی می‌گذارد. اگر تا به حال رئیس یا سرپرست  شما سرتان فریاد زده است، احتمالاً آن را به یاد می‌آورید. که آن یک خاطره دوستانه نیست و از آن به تلخی یاد می‌کنید.

تحقیقات نشان می‌دهد والدینی که سر بچه‌های خود فریاد می‌کشند در نهایت با کودکانی برخورد می‌کنند که از نظر لفظی و جسمی پرخاشگری بیشتری دارند. کودکان رفتارهای خود را از والدین خود یاد می‌گیرند. اگر داد زدن در خانه شما یک اتفاق منظم است.

پس فرزند شما در حال یادگیری است که هنگام برخورد با رفتار یا موقعیت هایی که دوست ندارد، فریاد زدن مناسب است. هیچ یک از ما نمی‌خواهیم چنین چیزی را به فرزندان خود آموزش دهیم، بنابراین باید برای جلوگیری از داد زدن اقدام کنیم.

 نکاتی درباره نحوه متوقف کردن فریاد زدن ارائه می‌دهد:

• بدانید چه چیزی مولد فریاد زدن شماست. کشف کنید چه رفتار یا موقعیتی باعث می‌شود خود را در حال فریاد زدن سر فرزندتان بیابید.
• وقتی احساس می‌کنید می‌خواهید فریاد بزنید، به خودتان فرصت دهید و تا ده بشمارید.
• پاسخ دادن با لحنی آرام و یکنواخت را تمرین کنید. این عمل باعث می‌شود آرام حرف زدن برای شما به یک عادت تبدیل شود.
• اگر فریاد می‌زنید، اشتباه‌تان را بپذیرید و از فرزند خود عذرخواهی کنید. آنها خواهند فهمید که فریاد زدن رفتار قابل قبولی نیست و همچنین یاد می‌گیرند در صورت اشتباه کردن باید عذرخواهی کنند.

بگذارید فرزندانتان بازی و کودکی کنند

بازی و رشد کودک همواره دست به دست هم می‌دهد. با این حال، در دهه‌های اخیر از میزان بازی کودکان ما کاسته شده است.

ما آنقدر قصد یادگیری و آموزش فرزندان خود را داریم که زمان بازی‌شان را از آنها می گیریم. بازی یادگیری است. ما باید فرزندان خود را به اوقات بازی‌های ابتدایی برگردانیم تا بتوانند به روشی طبیعی رشد کرده و یاد بگیرند.

زمان بازی آنها را افزایش دهید و وسایل الکترونیکی را محدود کنید. تحقیقات انجام شده توسط Well Well Family نشان داد که فناوری بیش از حد به فرزندان ما آسیب می‌رساند.

هنگامی که کودکان وقت زیادی را با دستگاه‌های الکترونیکی می‌گذرانند، دارای مشکلات خواب، چاقی، مشکلات رفتاری، مشکلات تحصیلی و عاطفی هستند. زمان فرزندانتان را از نظر بازی با تکنولوژی محدود کنید.

طبق گفته we can برای کودکان در سن مدرسه، کمتر از دو بار  در روز استفاده از ابزارهای دیجیتال را بخواهیم. آکادمی اطفال آمریکا زمان بسیار کمتری را برای کودکان زیر پنج سال توصیه می‌کند.

والدین می‌توانند در حالی که به طور فعال با فرزندان خود بازی می‌کنند. به آنها فعالیت‌های مختلف را آموزش دهند. پانزده یا بیست دقیقه بازی با هم می‌تواند به ایجاد پیوند قوی بین والدین و فرزند کمک کند. سپس والدین می‌توانند به فرزندانشان اجازه دهند که به تنهایی فعالیت را ادامه دهند.

این قسمت از فعالیت به تنهایی، برای رشد اجتماعی ، عاطفی ، جسمی و شناختی کودک بسیار مهم است.

سخنان پایانی

این‌ها تنها راه‌ برای بهبود مهارت‌های تربیت فرزند شما نیستند. این‌ها 4 راه هستند که می‌توانید با آنها شروع کنید.

هیچ والد کاملی وجود ندارد، به این معنی که همه ما جایی برای پیشرفت داریم. روشهای تربیت فرزند خود را بطور عینی نگاه کنید و تصمیم بگیرید که در کجا می‌توانید پیشرفت کنید. سپس در مورد آن کاری انجام دهید.