همه چیز درموردسندرم پیش از قاعدگی (PMS )

بسیاری از زنان در روز‌های پیش از قاعدگی با نشانه‌های ناخوشایند در حالات روحی و جسمی‌شان روبه رو می‌شوند. نشانه‌هایی که شامل درد شکم، سردرد، خستگی، افسردگی، حساس شدن پستان و… می‌باشد. اگر هرماه نشانه‌های ثابتی بروز کند و با شروع قاعدگی رفع شود می‌توان گفت که فرد به سندرم پیش از قاعدگی(PMS) دچار شده است. اما اگر علائم به حدی شدید است که فرد را از انجام کارهای عادی روزانه خود باز می‌دارد و یا برکیفیت ارتباط وی با دیگران تاثیر منفی می‌گذارد ممکن است به اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی (PMDD) دچارشده باشد.

سندرم پیش از قاعدگی یا PMS چیست؟

سندرم پیش از قاعدگی (Premenstural syndrome و به اختصار PMS)، شامل گروهی از علائم ناخوشایند است که در روز‌های پیش از قاعدگی رخ می‌دهد. گفته می‌شود بیش از ۹۰ درصد زنان در سن قاعدگی‌شان این اختلال را تجربه می‌کنند. دربیشتر موارد با انجام راهکار‌های آسان می‌توان به راحتی از این دوره گذر کرد.

علائم PMS

علائم عاطفی؛

  • افسردگی
  • غم
  • اضطراب
  • کناره گیری اجتماعی
  • گیجی و عدم تمرکز

علائم جسمی؛

  • نفخ
  • حساسیت پستان
  • ولع خوردن غذا
  • خستگی
  • سردرد
  • شکم درد
  • ناراحتی معده
  • بروزآکنه

اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی یا PMDD چیست؟

PMDD علائم مشابهی دارد، اما شدت آن متفاوت است. همچنین گفته می‌شود که تنها ۳تا۸ درصد زنان آن را تجربه می‌کنند.

  • تغییرات ناگهانی و اغراق‌آمیز در احساسات یا خلق و خوی
  • احساس ناامیدی
  • افزایش تعارضات در روابط
  • عصبانیت یا تحریک‌پذیری
  • کمبود انرژی و خستگی شدید
  • تغییرات شدید و ناگهانی در اشتها و پرخوری
  • احساس‌عدم کنترل یا خستگی بیش از حد
  • ناتوانی در خواب یا خواب زیاد

سندرم پیش از قاعدگی وpms

تفاوت PMS و PMDD درچیست؟

افسردگی

  • درصورت بروزPMS، ممکن است احساس افسردگی کنید. اما اگر PMDD دارید، غم و اندوه شما ممکن است به حدی باشد که احساس ناامیدی بسیار شدیدی کنید.

اضطراب

  • هنگام ابتلا به PMS ممکن است احساس اضطراب کنید. اما با PMDD، اضطراب با سطح بسیار شدیدی راتجربه خواهید کرد.

نوسانات خلقی

  • وقتی PMS دارید بدخلق می‌شوید. ممکن است یک دقیقه احساس خوبی کنید و لحظه دیگر ناراحت یا عصبانی باشید. اما با PMDD، نوسانات خلقی شما بسیار شدیدتر خواهد شد. ممکن است خیلی عصبانی شوید و یا در مورد چیزهایی که معمولاً باعث ناراحتی شما نمی‌شوند گریه کنید.

علل

علل دقیق سندرم پیش از قاعدگی یا PMDD مشخص نیست، اما تصور می‌شود که تغییرات سطح هورمون ها، ژنتیک و سطح پایین قند خون دراین مورد نقش داشته باشد.

گزینه‌های درمانی رفع سندرم پیش از قاعدگی

  • نوشیدن مایعات کافی برای تسکین نفخ
  • مکمل‌هایی مانند ویتامین B-6، ویتامین D، اسید فولیک، منیزیم و کلسیم
  • داروهای ضد درد مانند ایبوپروفن
  • رژیم غذایی سالم
  • ورزش

از آنجا که PMDD شدیدتر است، پزشک ممکن است داروهای خاصی را برای مدیریت آن تجویز کند. که آن‌ها شامل؛

  • داروهای ضدافسردگیSSRI

این دسته از داروها روی ماده شیمیایی مغز شما به نام سروتونین تأثیر می‌گذارند. مصرف این موارد می‌تواند به کاهش بسیاری از علائم PMDD که بر روحیه شما تأثیر می‌گذارد کمک کند.

  • قرص‌های جلوگیری از بارداری

این دسته از قرص‌ها با مانع شدن از تخمک گذاری، در کاهش علائم موثر هستند.

سندرم پیش از قاعدگی وpms

بیماری‌های که علائم مشابه با سندرم پیش از قاعدگی دارند؛

ممکن است عده‌ای به این اختلال دچار نشوند و مبتلا به سایر بیماری‌ها با علائم مشابه باشند. بیماری‌هایی نظیرافسردگی، اختلال اضطرابی، میگرن، سندرم خستگی مزمن و سندرم روده تحریک‌پذیر شامل آن می‌باشند. درواقع ممکن است برخی از زنان گمان کنند که دچار اختلال پیش از قاعدگی شده‌اند در صورتی که به افسردگی و یا اختلالات اضطرابی دچار هستند.

تشخیص

اگر خانمی به بیش از پنج سوال پایین «پاسخ» بله داده باشد، احتمالاً از PMDD رنج می‌برد.

بهترین اقدام مراجعه به متخصص زنان برای تشخیص و درمان مناسب است.

  1. آیا چند روز قبل از  شروع دوره پریود تغییر ناگهانی درروحیه ایجاد شده و با شروع پریود، این حالت از بین می‌رود؟
  2. آیا قبل از شروع قاعدگی فرد احساس ناامیدی یا احساس افسردگی را تجربه می‌کند؟
  3. آیا قبل از شروع پریود، خشم یا تحریک‌پذیری افزایش یافته است و با شروع پریود این احساس از بین می‌رود؟
  4. آیا فرد قبل از پریود احساس اضطراب می‌کند؟
  5. آیا در این مدت فرد قادر به تمرکز نیست؟
  6. آیا در این زمان تغییرات عظیمی در عادات غذایی نسبت به روزهای قبل وجود دارد؟
  7. آیا قبل از پریود فرد احساس خستگی مفرط می‌کند؟
  8. آیا قبل از شروع پریود مشکل خوابیدن وجود دارد؟

 

بیشتر بخوانید

عملکرد حافظه و روش‌های تقویت آن

مغز انسان تقریباً سه برابر بزرگتر از مغز اجداد اولیه ما است که 2-4میلیون سال پیش زندگی می کردند و سالهاست دانشمندان متعجبند که چگونه مغز ما اینقدر بزرگ شد. یک مطالعه جدید نشان می دهد که رقابت اجتماعی می تواند عامل افزایش اندازه مغز باشد.

برای اینکه ما وقایع ، واقعیت ها یا روندها را به یاد بیاوریم ، باید آنها را به حافظه بسپاریم. فرآیند تشکیل یک حافظه شامل رمزگذاری ، ذخیره ، حفظ و متعاقباً بازیابی اطلاعات و تجربیات گذشته است.

 

روانشناس شناختی ، مارگارت د. متلین (Margaret W. Matlin)، حافظه را “فرآیند نگهداری اطلاعات در طول زمان” توصیف کرده است. سایرین آن را به عنوان توانایی استفاده از تجربیات گذشته ،برای تعیین مسیر آینده تعریف کرده اند.

حافظه در زندگی روزمره ما ضروری است. ما نمی توانیم بدون تکیه بر حافظه خود در حال حاضر کار کنیم یا به جلو حرکت کنیم.

چگونه حافظه شکل می‌گیرد؟

روند رمزگذاری حافظه(تبدیل اطلاعات حسی به نوعی رمز که برای حافظه انسان قابل پردازش است) از زمان تولد ما آغاز می شود و به طور مداوم اتفاق می‌افتد. برای اینکه چیزی به خاطره تبدیل شود ، ابتدا باید توسط یک یا چند حس ما برداشت شود. حافظه با ذخیره سازی کوتاه مدت کار خود را شروع می کند، به عنوان مثال ما می‌آموزیم که چگونه کفش خود را ببندیم.

با تکرار این روند ، آن کار به حافظه طولانی مدت ما می رود و می توانیم آن را انجام دهیم بدون اینکه آگاهانه به مراحل انجام شده فکر کنیم.

 

خاطرات مهم معمولاً از حافظه کوتاه مدت به حافظه بلند مدت منتقل می شوند. انتقال اطلاعات به حافظه بلند مدت برای ذخیره سازی دائمی‌تر ، می‌تواند در چند مرحله انجام شود. اطلاعات را می‌توان از طریق تکرار به حافظه طولانی مدت فرستاد – مانند مطالعه برای یک آزمون یا قدم زدن های مکرر تا زمانی که بتوان بدون فکر کردن پیاده روی را انجام داد. یا ارتباط دادن آنها با سایر دانش های قبلی ، مانند به یاد آوردن نام فردی که تازه با او آشنا شدید ،با استفاده از شباهت اسم او به نام گل مورد علاقه تان.

داشتن انگیزه برای فراگرفتن مطلب هم بسیار مهم هست و احتمال ذخیره آن درحافظه بلند مدت شما را بالا می برد.به همین دلیل است که شما شاید آمار بازیکن فوتبال مورد علاقه خود را حتی پس از سالها به یاد دارید و یا می دانید کفش مورد علاقه خود را از کدام مغازه خریده اید.

ما معمولاً تا زمانی که نیاز به استفاده از اطلاعاتی نداشته باشیم،نسبت به وجود آن در حافظه مان آگاه نیستیم. بنابراین وقتی که به آن نیاز پیدا می کنیم از فرایند بازیابی استفاده می کنیم تا آن را به خاطر بیاوریم. بااین وجود ، بسیاری از این یادآوری ها بدون تمرکز بر روی آن اتفاق می افتد – به ویژه در کارهای معمول مانند بستن کفش – اما انواع دیگری از خاطرات وجود دارد که تلاش بیشتری برای به یاد آوردن آنها می شود.

 

انواع حافظه

انواع حافظه

کارشناسان تعاریف مختلفی برای حافظه کوتاه مدت دارند ، اما به طور کلی، حافظه کوتاه مدت ،به عنوان یادآوری چیزهایی توصیف می شود که درچندروز اخیراتفاق افتاده است. به طور کلی اعتقاد بر این است که پنج تا نه مورد را می توان در حافظه کوتاه مدت فعال، ذخیره کرد و به راحتی بازیابی می شود. بیمارانی که حافظه کوتاه مدت خود را از دست دادند ، به خاطر نمی آورند که پنج دقیقه قبل در اتاق قدم گذاشته اند ، اما می توانند دوست دوران کودکی خود را از 50 سال پیش به یاد بیاورند.

*حافظه ضمنی

حافظه رویه ای زیر مجموعه حافظه ضمنی است

*حافظه صریح(اعلامی)

که دو نوع است:معنایی و اپیزودیک

Implicit Memory*: از حافظه ضمنی گاهی اوقات به عنوان حافظه ناخودآگاه یا حافظه خودکار یاد می شود. حافظه ضمنی از تجربیات گذشته برای یادآوری چیزها استفاده می کند بدون اینکه به آنها فکر کند. گفته می شود نوازندگان و ورزشکاران حرفه ای توانایی بالاتری در ایجاد خاطرات رویه ای(procedural memories) دارند.

Procedural Memory*: حافظه رویه ای ، که زیرمجموعه ای از حافظه ضمنی است ، بخشی از حافظه بلند مدت است که مسئولیت دانش انجام کارها را بر عهده دارد ، که به آن مهارت های حرکتی نیز گفته می شود. برای یادآوری چگونگی راه رفتن هر بار که قدم بر می دارید ، لازم نیست در حافظه خود فرو بروید.

 

 

چند نمونه از حافظه رویه ای:

نواختن پیانو

اسکیت روی یخ

بازی تنیس

شنا کردن

بالا رفتن از پله ها

 

*حافظه صریح(اعلامی):

در حالی که حافظه ضمنی برای یادآوری به تلاش کمی احتیاج دارد ، حافظه صریح(explicit memory ) – که بعضاً به آن حافظه اعلامی(declarative memory) گفته می شود – برای به خاطر آوردن نیاز به تلاش بیشتری دارد. حافظه اعلامی(صریح) هم شامل حافظه معنایی است و هم حافظه اپیزودیک.

اکثر افراد می توانند روزهای هفته را از زمانی که در مدرسه هستند – که یک حافظه ضمنی است – علامت بزنند ، اما یادآوری اینکه روز تولد مادر شما چهارشنبه هفته آینده است حافظه صریح را در گیر می کند.

حافظه معنایی به تجربه شخصی متصل نیست. حافظه معنایی شامل مواردی است که دانش عمومی است ، مانند نام کشورها ، اصوات حروف ، پایتخت کشورها و سایر حقایق اساسی که مورد سوال نیست. برخی از نمونه های حافظه معنایی عبارتند از:

دانش آبی بودن آسمان

دانستن نحوه استفاده از چاقو و چنگال

یادآوری اینکه سگ چیست

یادآوری اینکه رئیس جمهور کندی در 22 نوامبر 1963 ترور شد

 

حافظه اپیزودیک مجموعه ای از خاطرات بی نظیر شخص از یک واقعه خاص یا یک قسمت(اپیزود) است. افراد معمولاً می توانند جزئیات خاص را با حافظه اپیزودیک به یاد بیاورند،مانند احساس خود در آن زمان ، زمان و مکان و سایرمشخصات. مشخص نیست که چرا برخی از خاطرات وقایع زندگی ما در لحظه وارد حافظه می شوند ، در حالی که برخی دیگر ثبت نمی شوند ، بااین حال محققان معتقدند که احساسات نقشی اساسی در آنچه به یاد می آوریم بازی می کنند.

 

 

چند نمونه از حافظه اپیزودیک:

تعطیلات ساحلی شما در تابستان گذشته

اولین باری که با هواپیما سفر کردید

روز اول شما در یک کار جدید

رستورانی که در اولین قرار ملاقات با همسرتان به آنجا رفته اید

 

حافظه اپیزودیک

چه چیزهایی حافظه را تقویت می کند؟

  • فعالیت ورزشی هوازی به طور منظم،حداقل روزی 30دقیقه
  • رژیم غذایی مناسب
  • حفظ سلامت ارگان ها و انجام اقدامات لازم جهت پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع2-چاقی وفشارخون
  • اجتناب از مصرف چربی های اشباع شده و سیگار
  • رساندن انرژی کافی به مغز در زمان مناسب و به اندازه کافی
  • داشتن خواب کافی(از دست ندادن خواب شبانه)
  • کاهش استرس با انجام فعالیت های آرامش بخشی مانند یوگا ، معاشرت و کاردستی
  • به چالش کشیدن ذهن خود با انجام بازی های فکری
  • یادگیری مهارت های جدید
  • قراردادن گیاه رزماری روی طاقچه پنجره اتاق
  • مصرف غذاهای سرشار از آنتی اکسیدان واسید های چرب امگا3 از جمله زغال اخته ، سیب ، موز ، سبزیجات سبز تیره مانند اسفناج ، سیر،هویج،توت ،ماهی،آجیل،گردو،چای وقهوه،شکلات تلخ.

 

میزان عملکرد حافظه ، منشا ژنتیکی نیز دارد ودر بعضی موارد، مشکلات حافظه‌ای در افراد به وضع ژنتیکی آن‌ها و ژن‌هایی که به ارث برده‌اند، ربط دارد. ما در LifeandMe  میزان گرایش شما را برای داشتن حافظه ای قوی یا ضعیف می سنجیم.

این مولفه به سبب نقش بنیادی ای که در بروز مشکلات مربوط به حافظه در سنین میانسالی دارد(همانند آلزایمر) بسیار مورد توجه پزوهشگران قرار گرفته است.

برای دریافت گزارش حاوی این مولفه به لینک زیر بروید و ثبت نام کنید.

گزارشات ژنتیکی روانشناسی

کارشناسان LifeandMe آماده پاسخگویی به سوالات شما هستند.

بیشتر بخوانید

تفاوت استرس واضطراب، تاثیرات آنها بربدن

فرض کنید که شما در ترافیک مانده‌اید و یا دریک جلسه کاری مهمی حاضر هستید . هیپوتالاموس، یک برج کنترل کوچک در مغز شما، تصمیم می‌گیرد این دستور را ارسال کند: هورمون‌های استرس را وارد بدن کنید! این هورمون‌های استرس همان هورمون‌هایی هستند که پاسخ «جنگ یا گریز» بدن شما را تحریک می‌کنند. قلب شما می‌تپد، نفس شما تند می‌شود وعضلات شما آماده عمل هستند. این پاسخ برای محافظت از بدن شما در مواقع اضطراری با آماده‌سازی واکنش سریع طراحی شده است. اما وقتی واکنش استرس هرروز به شما سر می‌زند، می‌تواند سلامتی شما را در معرض خطر جدی قرار دهد وتبدیل به اضطراب شود.

تفاوت استرس واضطراب

ابتدا به قصد آشنایی بهتر به بررسی تفاوت میان استرس واضطراب می‌پردازیم. استرس پاسخی به یک دلیل خارجی است. درشرایطی همانند مشاجره با یک دوست و… بروز پیدا میکند و پس از حل اوضاع فروکش می‌کند. استرس ناشی از عوامل خارجی است. فعالیت بدنی، ورزش‌های تنفسی، خواب کافی و صرف وقت برای ارتباط با دیگران برای کاهش ومدیریت استرس موثر هستند.

اضطراب واکنش خاص فرد در برابر استرس است. منشأ آن درونی است. اضطراب به طور معمول با «احساس ترس و وحشت مداوم» در موقعیت‌هایی که در واقع تهدید کننده نیستند، مشخص می‌شود. برخلاف استرس، اضطراب حتی پس از رفع نگرانی نیز وجود دارد. در موارد شدیدتر، اضطراب می‌تواند به یک اختلال اضطرابی تبدیل شود.

 

تفاوت استرس واضطراب

 

 

انواع مختلف اختلالات اضطرابی

اختلال اضطراب فراگیر

نوعی نگرانی یا هراس بیش از حد است که زندگی روزمره فرد مبتلا را حتی در روابط اجتماعی اعم از کار و تحصیلات به مخاطره می‌کشاند.

اختلال اضطراب اجتماعی

این اختلال شامل ترس فلج کننده از موقعیت‌های اجتماعی و قضاوت یا تحقیر شدن توسط دیگران است. این هراس اجتماعی شدید می‌تواند باعث احساس شرمندگی و تنهایی درفرد شود.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

PTSD پس از مشاهده یا تجربه حادثه آسیب‌زا ایجاد می‌شود. علائم مربوط می‌توانند بلافاصله شروع شوند یا سال‌ها به تأخیر بیفتند. علل شایع آن شامل جنگ، بلایای طبیعی یا حمله فیزیکی است.

اختلال وسواس-اجباری (OCD)

افراد مبتلا به OCD ممکن است احساس تمایل به انجام مراسم خاص (اجباری) بارها و بارها داشته باشند، یا افکار مزاحم و ناخواسته‌ای را تجربه کنند که می‌تواند آزار دهنده باشد. اجبارهای معمول شامل شستن دست، شمردن یا چک کردن چیزی است. وسواس‌های معمول شامل نگرانی در مورد تمیزی، تکانه‌های تهاجمی و نیاز به تقارن است.

فوبیا

این مورد شامل ترس از فضاهای تنگ (کلاستروفوبیا)، ترس از ارتفاع (اکروفوبیا) و… است.

اختلال هراس

نشانه‌های این اختلال اضطرابی شامل احساس ناگهانی اضطراب، وحشت، یا نابودی قریب الوقوع می‌باشد. علائم جسمی مربوط به آن شامل تپش قلب، درد قفسه سینه و تنگی نفس است. این حملات ممکن است در هر زمان رخ دهد.

 

 

 

 

اثرات اضطراب

 

سیستم عصبی مرکزی

اضطراب طولانی مدت و حملات اضطرابی سبب می‌شوند تا مغز شما به طور منظم هورمون استرس آزاد کند وعلائمی مانند سردرد، سرگیجه و افسردگی را درفرد افزایش دهد. وقتی احساس اضطراب و استرس می‌کنید، مغز شما با هورمون‌ها و مواد شیمیایی طراحی شده در پاسخ به تهدید، سیستم عصبی شما را فرا می‌گیرد. آدرنالین و کورتیزول دو نمونه ازاین هورمون‌ها هستند. گرچه برای برخی اوقات استرس مفید است، اما قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هورمون‌های استرس می‌تواند برای سلامتی بدن در طولانی مدت مضر باشد. به عنوان مثال، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض هورمون کورتیزول سبب افزایش وزن می‌شود.

سیستم قلبی عروقی

اختلالات اضطرابی می‌تواند باعث ضربان سریع قلب، تپش قلب و درد قفسه سینه شود وفرد را در معرض خطر افزایش فشار خون و بیماری‌های قلبی بگذارد. اگر در حال حاضر مشکل تنفسی مانند آسم دارید، استرس واضطراب می‌تواند تنفس را سخت‌تر کند. هورمون‌های استرس باعث انقباض رگ‌های خونی و هدایت اکسیژن بیشتر به عضلات می‌شوند. این امر فشار خون شما را نیز افزایش می‌دهد. در نتیجه، استرس مکرر یا مزمن باعث می‌شود قلب شما برای مدت طولانی بیش از حد کار کند. هنگامی که فشار خون شما افزایش می‌یابد، خطرهای سکته مغزی یا حمله قلبی بالا می‌رود.

سیستم دفع و هضم غذا

اضطراب همچنین بر سیستم دفع و هضم فرد تأثیر می‌گذارد. ممکن است اضطراب عامل اصلی معده درد، حالت تهوع، اسهال و سایر مشکلات گوارشی درفرد باشد. از دست دادن اشتها از سری اثرات مربوط به اضطراب است. همچنین احتمال می‌رود ارتباطی میان اختلالات اضطرابی وسندرم روده تحریک‌پذیر وجود داشته باشد. سندرم روده تحریک‌پذیر می‌تواند سبب استفراغ، اسهال ویبوست شود.

سیستم ایمنی

استرس سیستم ایمنی بدن را تحریک می‌کند، که می‌تواند یک مزیت برای موقعیت‌های فوری باشد. این تحریک می‌تواند به شما در جلوگیری از عفونت و بهبود زخم کمک کند. اما با گذشت زمان، هورمون‌های استرس سیستم ایمنی بدن شما را ضعیف کرده و پاسخ بدن شما به مهاجمان خارجی را کاهش می‌دهند. افراد تحت تاثیر اضطراب بیشتر در معرض بیماری‌های ویروسی مانند آنفولانزا و سرماخوردگی و همچنین سایر عفونت‌ها هستند. استرس همچنین می‌تواند زمان بهبودی شما از یک بیماری یا آسیب را افزایش دهد.

دستگاه تنفسی

اضطراب باعث تنفس سریع و کم عمق می‌شود. اگر به بیماری انسداد ریوی مزمن مبتلا هستید، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای بستری شدن در بیمارستان در اثر عوارض مربوط به اضطراب باشید. اضطراب همچنین می‌تواند علائم آسم را بدتر کند.

دستگاه گوارش

تحت تاثیر اضطراب، کبد شما قند خون اضافی (گلوکز) تولید می‌کند تا انرژی شما را افزایش دهد. اضطراب ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش دهد. هجوم هورمون ها، تنفس سریع و افزایش ضربان قلب نیز می‌تواند سیستم گوارشی شما را متضرر کند. به دلیل افزایش اسید معده، احتمالاً دچار سوزش معده یا ریفلاکس اسید می‌شوید. استرس همچنین می‌تواند بر نحوه حرکت غذا در بدن تأثیر بگذارد و منجر به اسهال یا یبوست شود.

سیستم عضلانی

ماهیچه‌های شما کشیده می‌شوند تا هنگام استرس واضطراب از خود در برابر آسیب محافظت کنند. هنگامی که آرام می‌شوید تمایل دارند دوباره آزاد شوند، اما اگر مدام تحت استرس باشید، ممکن است عضلات فرصت آرام‌سازی نداشته باشند. عضلات سفت باعث سردرد، درد پشت و بدن درد می‌شوند. با گذشت زمان، این می‌تواند یک چرخه ناسالم ایجاد کند زیرا شما ورزش را متوقف می‌کنید و برای تسکین به داروهای ضد درد روی می‌آورید.

سیستم تولید مثل

اگر استرس برای مدت طولانی ادامه یابد، سطح تستوسترون مرد شروع به کاهش می‌کند. این می‌تواند در تولید اسپرم تداخل ایجاد کرده و باعث اختلال نعوظ یا ناتوانی جنسی شود.

استرس در زنان می‌تواند بر چرخه قاعدگی تأثیر بگذاردو به دوره‌های پریودی نامنظم، سنگین یا دردناک‌ منجر شود. اضطراب می‌تواند علائم جسمی یائسگی را پررنگ ترکند.

 

تفاوت استرس واضطراب

سایرنشانگان اختلالات اضطرابی

  • سردرد
  • تنش عضلانی
  • افسردگی
  • کابوس
  • بی‌خوابی
  • غم و اندوه
  • تحریک‌پذیری

بیشتر بخوانید